Een paar maanden terug heb ik een artikel geschreven over het feit dat het voor honden helemaal niet zo natuurlijk is om maar met iedere willekeurige hond contact te hebben die ze tegenkomen. Het komt vaak voor dat een hond hier in het begin niet altijd even goed in begeleid is en dat hij niet geleerd heeft om andere honden te laten voor wat het is. Hoe buig je dit om?

Een hond die als een gek aan de lijn gaat trekken bij het zien van andere honden kan flink wat frustratie opleveren.

Wat fijn zou zijn is dat er een tijd van socializen met (bekende) honden is en dat er een tijd is van gewoon lekker met de eigenaar wandelen en in contact met elkaar blijven en niet als een bezetene op iedere hond af willen denderen.

Voor je eigen hond is dit prettig (voor hem is het ook een grote stress boel om steeds zo opgewonden te raken bij het zien van een andere hond), voor jou is het wel zo prettig om fatsoenlijk te kunnen wandelen zonder dat je arm uit de kom getrokken wordt en ook voor de andere hond is het heel erg prettig om zich niet oncomfortabel te gaan voelen doordat er een hond als een gek op hem reageert.

Ik was ontzettend blij te lezen hoeveel hondeneigenaren er al wél zijn die hier hun verantwoordelijkheid in nemen.

Er kwamen veel reacties van mensen die vertelden dat ze hun hond in het begin (bijvoorbeeld in het kader van socialisatie) met iedere hond contact lieten hebben die ze tegenkwamen en dat dit na een tijd toch wel een probleem geworden is. De hond wordt helemaal gek als hij andere honden ziet en wil overal op af. Zij vertelden dat ze hun hond daarom altijd aan de lijn houden. Ben jij zo iemand? Echt dikke complimenten, dat voorop! Aan jou mogen veel hondeneigenaren een voorbeeld nemen.

Maar…. voor jou zou het natuurlijk erg fijn zijn om niet steeds dat enorme trekfestijn aan de lijn te hoeven hebben en relaxt te kunnen wandelen met je viervoeter.

Hieronder zet ik wat tips neer waarmee je zelf de eerste stappen kan zetten om dit gedrag om te buigen. Dit gaat overigens niet specifiek over uitvallende honden, maar eerder over de over-de-top opgewonden “ik wil overal op af” honden. Over uitvallen vind je hier een apart artikel.

Let wel.. dit zijn algemene tips. Merk jij dat er niets verbetert? Schakel dan hulp in zodat je iemand aan je zijde hebt die je van A tot Z begeleidt naar ontspannen wandelingen.

Pak er een goeie bak koffie bij (of een paar) want het is weer veel informatie.

Let’s go! Welke stappen kan jij zelf al nemen om met dit gedrag aan de slag te gaan?

Zoek een beloning die waanzinnig krachtig is voor je hond. Pas geleden heb ik een volledig artikel gewijd aan wat een goede beloning voor je hond is. Kijk dus waar jouw hond echt helemaal warm voor loopt. Een sterke voerbeloning vind ik persoonlijk bij dit “probleem” het prettigst werken. Is jouw hond niet gevoelig voor voer of heeft hij een voedselallergie? Dan is er meer creativiteit nodig. Check zeker dat artikel eens (hier vind je hem) en lees alles over wat een echte beloning is in de beleving van jouw hond. En ik hoor je al denken; “Ja maar, als ‘ie een andere hond ziet, dan kan ik een lap vlees voor zijn neus houden… hij reageert er niet op”. Daar komen we zo op. Ga eerst eens in een prikkelarm gebied, zonder afleidingen, uitproberen waar jouw hond echt gek op is. En heb je iets te pakken? Bewaar dit dan speciaal voor je training. Heb je meerdere dingen gevonden waar je hond knetterdol op is? Top! Dan kan je de beloningen afwisselen tijdens je training om het extra motiverend te maken voor je hond.

Volgende, dit is er eentje die veel hondeneigenaren over het hoofd zien.

Ze gaan met de beste intenties aan de slag met een prima beloning om de aandacht van de hond bij zich te houden, maar ze hebben géén zicht op de stress-drempel van de hond. Threshold wordt dit ook wel genoemd. In het kort kan je die stress-drempel als volgt zien; iedere hond heeft een afstand ten opzichte van een lastige prikkel waarop hij de prikkel wél waarneemt, maar ook nog in contact met jou staat. Dát is de stress-drempel. En dat kan een flinke afstand he. Dat gaat soms wel om 100 meter of meer. Aan jou is het dus de taak om te zorgen dat jouw hond vóór die stress-drempel blijft qua afstand. Dát is de afstand dat je kan trainen. Dat is de afstand die je nodig hebt. Hoe dichter je bij de andere hond bent, hoe lastiger jouw hond het krijgt. Op een bepaald punt wordt het teveel. Je hond is volledig op de andere hond gericht. Het lichaam maakt stress-hormonen aan en staat helemaal in de actiestand. Stijf van de adrenaline. Vaak neemt de hond geen voer meer aan en kun je op geen enkele manier nog contact krijgen.

Ben je op dit punt? Dan is je hond dus dik OVER zijn stress-drempel heen. En dit is juist een cruciaal punt dat door veel hondenbaasjes gemist wordt. Ze zijn met de beste intenties aan de slag, maar onbewust zijn ze dus continu OVER die stress-drempel aan het werk. Zorg dus dat je deze helder krijgt. Hoeveel afstand heeft jouw hond nodig ten opzichte van die andere hond? Dat is de afstand die je aan moet houden. Lees hier het artikel waarin ik uitgebreid inga op de stress-drempel.

Oké, next!

Kies je wandelgebieden strategisch uit. Als jij toch steeds meer weer in dat drukke hondenpark blijft lopen of naar een bos toe gaat waar je om de haverklap honden tegenkomt, dan zet je je hond en jezelf steeds op voor falen. Er kan ieder moment weer een hond voor jullie neus staan, de stress-drempel van je hond wordt overschreden en je kunt niks meer. Dit zijn geen omstandigheden waarin je kan trainen. Zoek dus gebieden op waar jij overzicht hebt en waar jij de regie kan houden. Je kan bijvoorbeeld afspreken met kennissen met honden en oefensessies houden. De honden blijven aan de lijn, jij kan er van op aan dat de andere hond niet ineens losgelaten wordt en je hebt alle gelegenheid om uit te vogelen waar de stress-drempel van je hond ligt.

Of denk eens aan een hondenspeeltuin. Die honden lopen op een omheind veld en kunnen niet naar jullie komen. Jij blijft op ruime afstand staan met je hond en daar kan je er een mooi trainmoment van maken. Of blijf aan de buitenkant van een park staan. Gebruik je creativiteit. Zorg dat je zo min mogelijk overvallen wordt door honden die ineens dichtbij jullie zijn en dat jij zelf zoveel mogelijk controle hebt.

Dan… hoe ga je trainen?

Je hebt een geschikte beloning gevonden, je hebt de stress-drempel van je hond helder en je hebt een fijn gebied of een goede situatie gevonden om te kunnen trainen. Nogmaals; kijk kritisch naar die stress-drempel. Je hond ziet de andere hond wel, maar hij staat nog prima in contact met jou, hij reageert op jouw ijzersterke beloning en hij is nog niet in standje opgewonden. Ga stil staan met je hond en geef hem een snackje. Dit is als het ware een start signaal voor de training en een sein voor je hond dat jij dat lekkers op zak hebt. Je hond kijkt naar de andere hond, je wacht tot je hond naar jou kijkt en dit beloon je echt direct. Hou je aandacht dus waanzinnig goed bij je hond. Timing is heel belangrijk. Zodra je hond de andere hond “loslaat” en bij jou incheckt beloon je hem. Je kan eventueel met een clicker of markeerwoordje zoals “Yes” werken. Dit vind ik persoonlijk altijd erg prettig.

Die clicker of die “Yes” is een voorspeller voor je hond dat er een lekker snackje aankomt. Dus je hond kijkt naar jou (of nog subtieler… hij draait zijn oortje even jouw kant op… dit is óók contact maken), je clickt of zegt direct “Yes” en er volgt een snackje. Dit blijf je een paar minuten herhalen en de kans is groot dat je gaat ervaren dat je hond steeds meer op jou gericht raakt en minder met die andere hond bezig is. Na een paar minuten sluit je deze trainsessie af en wandel je lekker relaxt verder met je hond, de andere kant op uiteraard, weg van de andere hond. Trainsessie geslaagd!

Wat als het mis gaat?

Zorg dat je een reddingsboei achter de hand hebt, mocht er onverwachts toch ineens een hond te dichtbij zijn. Want ja, hoe goed jij je best ook doet om de omstandigheden zo gunstig mogelijk te maken… je hebt niet alles in de hand. Je kan altijd eens geconfronteerd worden met een andere hond die net even te dichtbij komt. Misschien is jouw hond helemaal dol op een bepaald speeltje? Een bal? Iets met een piep erin? Trek deze tevoorschijn, houdt de aandacht van je hond vast en loods hem mee weg van die andere hond. Misschien staat er wel een auto of een muurtje in de buurt waar je even achter kan blijven staan om het zicht te blokkeren. Misschien is het al voldoende om die lekkere snack voor zijn neus te houden en hem zo mee te nemen. Maar vergroot in ieder geval de afstand en neem je hond mee weg van die andere hond. Voorkom zoveel mogelijk dat hij zijn oude gedrag weer “oefent”.

Volhouden!

Ja lieverds, als ik een toverstokje had dan zou ik hem zo aan jullie geven maar helaas… Harry Potter beantwoordt mijn brieven niet. Als jouw hond dit gedrag al lange tijd vertoont of het is echt heel heftig, dan kan je niet verwachten dat het in een paar weken opgelost is. Volhouden en consequent blijven trainen is dus key. En dit is wederom een punt waarop het vaak mis gaat. Hondeneigenaren gaan vol goede moed aan de slag en na een paar weken vinden ze het toch wel allemaal heel intensief en geven ze het op. Sja… dan heb je dus al je weken training weggegooid. Consequent blijven en geduld hebben zijn gewoon nodig. Mooier kan ik het niet maken. Iedere keer dat jij denkt; “Nu heb ik er even geen puf voor hoor, volgende keer beter.” dan kan je weer opnieuw beginnen. Het is een intensief proces. Iets dat zo geconditioneerd is bij je hond heeft nu eenmaal tijd nodig om omgebogen te worden. Dat is niet makkelijk, ik weet het, want je moet met zoveel dingen rekening houden. Maar wil jij dat dit gedrag verandert? Dan zal je dit ervoor over moeten hebben. Check ook hier ook het artikel over de veelvoorkomende valkuilen in hondentraining.

En het mooie nieuws is…

Als jij zo’n kanjer bent die echt volhoudt en hier serieus mee aan de slag gaat.. die hier tijd, moeite en energie in steekt en er vol commitment voor gaat, dan ga je in de loop van de tijd verbetering ervaren. Je merkt dat je hond steeds sneller bij jou incheckt. Dat hij minder gefocust is op andere honden. Je merkt dat je in het begin 100 meter nodig had en na een maand valt ineens het kwartje dat jullie al op 60 meter afstand zitten. Er is progressie! Er gebeurt wat. En dat is motiverend!

Ik benadruk nogmaals; dit zijn hele algemene tips en jij en je hond zijn allebei individuen. Kom je er niet aan uit? Ga dan aan de slag samen met een professional en blijf niet aanmodderen. Ik geef je deze tips omdat daar niet veel mis mee kan gaan. Maar het kan zijn dat er meerdere factoren een rol spelen waardoor jouw hond doet wat hij doet.

Dat kan een hondenprofessional samen met jou onderzoeken. Wil jij samen met mij aan de slag? Check dan het 12 weken traject eens! Je bent van harte welkom.

Deze tekst is geschreven door Hondengedragscoach Nina van Tilbeurgh. Het overnemen van dit stuk zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan. Delen van dit artikel op social media wordt zeer gewaardeerd.