Veel honden hebben moeite om alleen thuis te blijven.. en wist je dat veel baasjes dit helemaal niet door hebben van hun eigen hond? En voordat je nu denkt “Pfoee.. gelukkig zit dit bij ons goed!”. Lees dan vooral even verder. 😉 Als we het hebben over verlatingsangst dan komt waarschijnlijk het beeld in je op van de blaffende en jankende hond die door de hele buurt te horen is. Maar dit is slechts één uiting van verlatingsangst.

Maar er zijn nog veel meer signalen die erop kunnen duiden dat jouw hond moeite heeft met alleen thuis blijven.

Onze huishonden zijn sociale dieren. Ze gaan echte relaties aan en de belangrijkste relatie is wel die met ons… hun begeleider. Een hond kan zelfs zo’n sterke band met zijn begeleider hebben, dat hij zich helemaal niet veilig voelt als zijn begeleider niet bij hem is.

De zelfstandigheid van de hond is niet optimaal. Je hebt een stalker die je overal achter na loopt en je continu in de gaten houdt. Als het zou kunnen zit hij het liefst 24/7 tegen je aangeplakt. Lees er hier meer over.

Hoe weet je nu of jouw hond verlatingsangst heeft?

Er zijn drie hele duidelijke signalen die kunnen wijzen op verlatingsangst. De eerste is vocaliseren (blaffen, piepen, janken), de tweede is het slopen van spullen en de derde is onzindelijkheid bij afwezigheid van de begeleider.

Deze drie zijn bij de meeste hondenbaasjes wel bekend.

Maar er zijn veel subtielere signalen die erop wijzen dat je hond er moeite mee heeft.

Een hond met verlatingsangst kan wat down zijn als jij van huis vertrekt. Misschien wordt hij onrustig als jij je sleutels pakt of je schoenen aantrekt. Of hij volgt je vlak voordat je weggaat op de voet. Misschien ligt hij van begin tot einde op de vensterbank of voor de voordeur op je te wachten.

Het kan ook zijn dat jouw hond niet eet of drinkt in jouw afwezigheid, omdat de stress te hoog is. Zodra jij weer thuiskomt, dan begint hij direct te eten.

Begroet je hond je zo hyper alsof je een jaar weg bent geweest? Heeft hij zweetvoetjes? Heeft hij veel gekwijld op zijn kussen? Dit zijn wat minder duidelijke signalen. Maar ook dit kan erop wijzen dat jouw hond moeite heeft met alleen thuis blijven.

Meten = weten!

Als ik wel eens aan mensen vraag hoe hun hond zich voelt als hij alleen thuis moet blijven dan krijg ik vaak te horen “Volgens mij prima… ik hoor nooit iets van de buren dat hij aan het blaffen is geweest.” Maar een hond die het moeilijk vindt om alleen thuis te zijn hoeft niet perse te blaffen.

De enige manier waarop je er echt achter kunt komen is het plaatsen van een camera. Gebruik desnoods je laptop of tablet. Neem je hond gewoon op als je van huis bent. Je kunt dan precies zien hoe de hond zich gedraagt. Ligt hij gewoon lekker te slapen of zie je toch echt andere dingen op beeld?

Is hij onrustig? Drentelt hij rond? Piept hij zachtjes? Ligt hij wel, maar zie je dat hij heel alert is? Slaapt hij niet? Gaat hij ergens op wacht liggen tot je terug bent? Zie je veel stress-signalen? Krabt hij aan de deur? Reageert hij misschien heftiger op prikkels buiten door een blafje te geven? Vaker dan normaal?

Allemaal tekenen dat je hond moeite heeft met alleen thuisblijven.

En wat belangrijk is om je te realiseren… ook al geeft jouw hond deze subtiele signalen en oogt het dus niet zo heftig als echt hard blaffen of slopen.. jouw hond kan zich net zo ellendig voelen als de hond die wél echt uit zijn plaat gaat. Ze uiten het alleen anders.

Maar dat het er “milder” uitziet, wil niet zeggen dat de hond er minder moeite mee heeft.

Dit werkt ook zo bij mensen. De ene persoon krijgt bij onrecht wat haar aangedaan wordt een ontzettende woede aanval en schreeuwt alles bij elkaar. De andere persoon kookt van binnen van woede en houdt zich in. De ene persoon raakt compleet in paniek als ze ergens heel bang voor is. Hyperventileren, paniekaanval. De andere persoon trekt zich compleet terug naar binnen, sluit zich af en maakt zo snel mogelijk dat ze weg komt.

Maar reken maar dat beide personen zich vanbinnen waarschijnlijk even ellendig voelen. De uiting is alleen anders. We zijn immers allemaal verschillend in onze manier van omgaan met emoties. Bij honden is dat net zo.

Wat ik overigens vaak hoor is dat er een tweede hond aangeschaft wordt, zodat de eerste hond niet zo eenzaam is. Dit vind ik zeer onverstandig.

Bij de meeste honden met verlatingsangst gaat het namelijk om de begeleider. Het gaat om jou.

Hij voelt zich onveilig zonder jou. Dat er een tweede hond bij is maakt daarbij geen verschil. Het kan zelfs zo zijn dat je straks twee honden hebt die niet alleen thuis kunnen blijven. Niet doen dus. Bovendien; stel dat het wel goed gaat en dat jouw hond door die tweede hond erbij zich inderdaad veiliger voelt en hij zich wel relaxt gaat voelen… dan nóg heeft hij niet zelfstandig geleerd om zich veilig en fijn te voelen.

Zelf heeft hij dus geen fluit geleerd en er is nog steeds een matige zelfstandigheid. Want is die hond er een keer niet bij? Dan gaat het geheid weer fout. Wees je hier dus bewust van en ga liever serieus aan de slag met je hond.

Soms hoor ik van mensen dat het in huis nemen van een tweede hond het probleem juist wél opgelost heeft. Dat kan… maar dan heb je heel veel geluk gehad. En dan nog zeg ik er kritisch bij; is het echt opgelost? Of zie je op de camera toch nog steeds tekenen van onrust? Kijk hier objectief naar.

Wat kan je in ieder geval zelf al doen als je er via de camera achter komt dat je hond moeite heeft met alleen zijn?

  • Zorg dat je hond lichamelijk en mentaal voldaan is. Dat betekent; lekker wandelen en zet dat neusje maar eens aan het werk door bijvoorbeeld met je hond te speuren of hersenwerkjes te doen in de buitenwereld. Mat je hond niet af. Dat heeft totaal geen zin en werkt zelfs averechts. Je laat je hond dan thuis met de adrenaline en cortisol door zijn lichaam gierend. Hoe vaak ik niet hoor van mensen “Ik snap er niks van! We hebben een uur gefietst, hij heeft hartstikke veel beweging gehad, hij MOET echt moe zijn en toch breekt hij de tent af als hij alleen is!” Nee… het is inderdaad niet genoeg. Het is veel te veel! Je laat je hond compleet overprikkeld en met een bomvolle stress-emmer thuis achter. Rustig aan dus. Ga voor mijn part lekker een uur struinen in een prikkelarm gebied, doe speurwerkjes en steek in op ontspanning. Dáár raakt je hond voldaan van.
  • Voordat je van huis vertrekt zorg je dat je hond weer fijn tot rust is gekomen. Als je net terugkomt van je wandeling en je hond zit nog vol met adrenaline, dan is dat geen geschikt moment om hem alleen thuis te laten. Eerst tot rust komen. Neem hier zeker een half uur de tijd voor. Je komt terug van je wandeling en je zorgt dat je minimaal nog een half uur thuis bent om je hond tot rust te laten komen en de prikkels van de wandeling wat te laten verwerken.
  • Geef hem 10 minuten voor vertrek een lekkere gevulde Kong of een (veilige) snack waar hij langer mee bezig is. Kauwen en kluiven werkt ontspannend voor honden.
  • Zorg dat je jezelf in alle rust gereed maakt voor vertrek. Als jij op het laatste moment al je spullen nog bij elkaar moet graaien en vervolgens in haast vertrekt, dan is het logisch dat je hond gealarmeerd raakt. Begin zeker een half uur voor vertrek rustig aan met gereed maken. Pak je tas in, doe je schoenen aan, misschien zelfs je jas en ga dan weer even rustig zitten. Zorg dat de hond weer bedaart.
  • Breng in kaart welke handelingen je allemaal verricht als je van huis weggaat. Vaak heeft een hond namelijk feilloos door wanneer ‘het weer zover is’. Het pakken van je sleutels, het aandoen van je schoenen, nog even naar het toilet, je tas inpakken, even snel een glas water, je jas aandoen, de rolluiken naar beneden, de radio aanzetten…. Allemaal handelingen waarvan bij jouw hond de alarmbellen kunnen gaan rinkelen. Zorg dat deze handelingen niet automatisch meer betekenen dat je ook echt weggaat. Pak je sleutels 10x per dag op en leg ze weer neer. Trek je jas aan en doe hem weer uit. Doe je schoenen aan en blijf gewoon thuis.
  • Bouw het alleen blijven stapje voor stapje op. Werk minuut voor minuut en als het nodig is zelfs seconde voor seconde. Begin bijvoorbeeld eerst eens met naar een andere kamer te gaan en weer terug te komen. Blijf dit herhalen tot jouw hond hier helemaal oké mee is en zich veilig voelt. Trek dan van diezelfde kamer de deur eens achter je dicht en doe hem gelijk weer open. Kleine stapjes… rustig aan. De hond bepaalt het tempo. Zorg ervoor dat je altijd weer bij hem terug bent vóór hij in paniek raakt. En daar zal je echt wel eens missers in maken. Neem die missers dan mee als leerles en doe een stap terug in je training.
  • Werk met ondersteunende middelen zoals Zylkène of een Thundershirt. Ook over de RelaxoDog hoor ik goede verhalen (Google hem even). Let op! Dit zijn geen wondermiddelen. Het is bedoeld als ondersteuning van de training. Het kan de scherpe randjes van de stress afhalen. Maar je training is het belangrijkste. Daar valt of staat het mee.
  • Gebruik een camera en neem je hond op. Zo kun je de vorderingen goed in de gaten houden.
  • Geef het tijd… en met tijd bedoel ik zeker een half jaar tot een jaar. Verlatingsangst is niet iets dat je even in een paar weken fixt. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit één van de meest complexe gedragsproblemen is, die er bestaan.
  • Regel oppas voor je hond. Als jij aan de ene kant keihard aan de slag gaat met deze tools, maar aan de andere kant laat jij je hond nog steeds regelmatig alleen en hij raakt dan steeds weer in onrust… dan ben je aan het dweilen met de kraan open. Je zal ervoor moeten zorgen dat je hond voorlopig niet meer alleen gelaten wordt tót hij er echt aan toe is. Anders haal je je eigen training onderuit.

Dit zijn slechts een paar punten die kunnen helpen.

Verlatingsangst is behoorlijk complex en zit bij iedere hond weer anders in elkaar. Daarom is er niet één methode te geven waarmee alle verlatingsangst gevallen opgelost kunnen worden. Ook staan hier natuurlijk niet alle werkpunten benoemd. Wat voor jullie de beste training is en wat jullie precies nodig hebben, is volledig afhankelijk van jou en je hond.

Kampt jouw hond met verlatingsangst, heb jij al het bovenstaande al geprobeerd zonder succes en wil jij er alles aan doen om te zorgen dat jouw hond zich fijn en veilig voelt thuis? Schakel echt een professional in. Hij of zij kan met je meekijken en een fijn plan van aanpak met jou maken.

Bij mij kan je voor dit probleem helaas niet terecht. Ik behandel zelf geen verlatingsangst. Check dus eens welke hondenprofessionals bij je in de buurt zitten en volg je gevoel bij het kiezen van de juiste begeleiding.

Ik wens je veel wijsheid.

Deze tekst is geschreven door Hondengedragscoach Nina van Tilbeurgh. Het overnemen van dit stuk zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan. Delen van dit artikel op social media wordt zeer gewaardeerd.